पाचव्या वर्षी अपघातात गमावला हात; आता राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेत गोल्ड मेडल जिंकत दिलीपनं दिली ‘गुरुदक्षिणा’…

Spread the love

राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धेत नाशिक जिल्ह्यातील दिलीप महादू गावितनं पॅरा ॲथलेटिक्समधील पुरुषांच्या 100 मीटर टी47 प्रकारात सुवर्णपदक जिंकलं.

नाशिक : राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धा 2026 च्या सातव्या दिवशी भारतानं पदकांची कमाई सुरुच ठेवली. नाशिक जिल्ह्यातील दिलीप महादू गावितनं पॅरा ॲथलेटिक्समधील पुरुषांच्या 100 मीटर टी47 प्रकारात सुवर्णपदक जिंकत भारताचा अभिमान उंचावला. विशेष म्हणजे दिलीपनं गुरुपौर्णिमेला जिंकलेलं हे सुवर्णपदक प्रशिक्षक वैजनाथ काळे यांना समर्पित केलं आहे.

यशामागे मोठा संघर्ष

राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धाेत नाशिक जिल्ह्यातील दिलीप महादू गावितनं पॅरा ॲथलेटिक्समधील पुरुषांच्या 100 मीटर टी47 प्रकारात सुवर्णपदक जिंकत इतिहासात नाव कोरलं आहे. या विजय मागे त्याचा मोठा संघर्ष आहे. दिलीप गावितचा खडतर प्रवास नाशिक जिल्ह्यातील सुरगाणा तालुक्यातील तोरण डोंगरी या छोट्याशा डोंगराळ भागातील पाड्यापासून सुरु झाला. वयाच्या अवघ्या पाचव्‍या वर्षी झाडावरुन पडून त्याचा अपघात झाला. अशात वेळेवर उपचार न मिळाल्यानं त्याला आपला उजवा हात गमवावा लागला. तिथूनच त्याचं एकहाती जगण सुरु झालं. त्यामुळं दिलीपला शिक्षणापासून इतर अनेक अडचणींचा सामना करावा लागत होता. कुटुंबाची आर्थिक परिस्थिती बेताची असल्यानं नैराश्यामध्ये असलेल्या दिलीपनं काही वर्षानंतर गावातील मित्रांबरोबर तळ्यात खेकडे, मासे व इतर शिकारींसाठी जायला लागला. मित्रांसोबत राहतांना व्‍यसनाच्‍या खाईत जाऊ लागला. अशातच दिलीपचे गुरु प्रशिक्षक वैजनाथ काळे यांनी त्याच्यातील स्पोर्ट स्पिरिट ओळखून त्याला हेरलं आणि याच्‍या आयुष्याची संपूर्ण दिशा बदलून टाकली.

प्रशिक्षकांनी दिलीपला घेतलं दत्तक :

नाशिक जिल्ह्यातील सुरगाणा तालुक्यातील अलंगुण गावात शहीद भगतसिंग माध्यमिक विद्यालय इथं वर्ग शिक्षकांनी सहज म्हणून दिलीप गावीतचं नाव धावण्याच्या स्‍पर्धेसाठी दिलं. स्पर्धेला पंच म्हणून प्रशिक्षक वैजनाथ काळे उपस्थित होते. यावेळी दिव्‍यांग दिलीपनं जोरदार खेळ करत सर्वांचं मन जिंकलं. दूरदृष्टीकोन ठेवत काळे यांनी शाळेतील शिक्षकांशी त्याच्याबद्दल चर्चा केली. पुढचा-मागचा विचार न करता काळे यांनी दिलीपच्या घरी भेट देत घरची हलाखीची आर्थिक परिस्थिती जाणून घेतली. त्यानंतर वैजनाथ काळे त्याच्या वडिलांसमोर दिलीपला दत्तक घेण्याचा प्रस्ताव ठेवला. सुरवातीला भीतीच्‍या छायेत असलेलं दिलीपचं कुटुंब भविष्यात दिलीपच्या प्रगतीचा विचार करता त्यांनी काळे यांना होकार दिला आणि मग तिथून दिलीपनं कधीच मागे वळून पाहिलं नाही आणि धावण्याच्या स्पर्धेत एक-एक शिखर तो गाठत गेला.

अन् काळे यांनी विकली जमीन : दिलीप गावित 14 वर्षांचा असताना 2016 मध्ये काळे यांनी त्याला नाशिकला स्वतःच्या घरी आणलं. त्याठिकाणी त्यांनी त्याची राहण्याची पालन-पोषण आणि शालेय शिक्षणासह प्रशिक्षणाची संपूर्ण जबाबदारी उचलली. वैजनाथ काळे हे स्‍वतः राष्ट्रीय खेळाडू पंच असून त्‍यांच्‍या तंत्रशुद्ध प्रशिक्षणाचा फायदा दिलीपला होत गेला आणि राष्ट्रीय आंतरराष्ट्रीय खेळात तो आपली चमक दाखवत गेला. मात्र एक आंतरराष्ट्रीय खेळाडू घडवताना काळे यांना सुद्धा आर्थिक अडचणींचा सामना करावा लागला यासाठी त्यांनी अनेकदा सरकारकडे मदतीचा हात पुढं केला मात्र त्यांना कुठलाच प्रतिसाद न मिळाल्यानं अखेर वैजनाथ काळे यांनी आपली जमीन विकली.

काय म्हणाला दिलीप :

सुवर्णपदक जिंकल्यानंतर दिलीप म्हणाला, “माझ्यासाठी ही स्पर्धा अतिशय महत्त्वाची होती. स्पर्धेच्या सुरुवातीला मी थोडी हळू सुरवात केली. नंतर काही सेकंदात वेग वाढवला. मला फक्त 100 मीटर धावायचं होतं. सहसा मी 400 मीटर धावतो ती माझी मुख्य स्पर्धा आहे. पण इथे मी 100 मीटर धावलो आणि मला या यात यश मिळालं याचा खूप अभिमान आहे. मी माझ्या यशाचं श्रेय माझे गुरु वैजनाथ काळे सरांना देतो.” तर “दिलीप गावीतचं स्पोर्ट्स स्पिरिट मी त्याच्या लहानपणीच ओळखलं होतं. म्हणून मी त्याला माझ्यासोबत नाशिकला घेऊन आलो. त्याला दिलेलं प्रशिक्षण आणि त्याच्या स्वतःच्या मेहनतीला आज यश आलं. त्यानं असंच एक-एक शिखर गाठत जावं अशा माझ्या शुभेच्छा आहे,” असं प्रशिक्षक वैजनाथ काळे यांनी म्हटलं आहे.

देशासाठी अभिमानाची बाब :

कॉमनवेल्थ गेम्समध्ये दिलीप गावीतच्या रुपानं देशाला मोठं यश मिळालं आहे. यात प्रशिक्षक वैजनाथ काळे आणि दिलीप गावित या दोघांचे कष्ट आहेत. यातून हे लक्षात येतं की आपल्याला कुठले विदेशी कोच आणण्याची गरज नाही, भारतातीलच प्रशिक्षक तेवढे सक्षम आहे. जगातली सर्वात मोठी धावण्याची स्पर्धा ही शंभर मीटर असते आणि त्यात 72 देश सहभागी होत असतात त्यातून दिलीपनं दाखवलेली चुणूक अभिमान करण्यासारखी आहे असं माजी क्रीडा अधिकारी रवींद्र नाईक यांनी म्हटलं आहे.